In politics there are so many things you will sacrifice; relationships, moral values, honor and dignity, freedom, security, and resources. All for the sake of your political goals and ambition. And when you win an elective position there are people you need to thank too for their support and sacrifices. But when we thank people who helped us we don’t just say it in words, we have to give in to their demands from simple thing as giving a cabinet position to a friend to highly complex multi-billion transaction involving tax payer’s money, etc. 

With this set-up in our political system and governance how can you get rid of corruption? Only people change but the system remains basically corrupt.

Sa pulitika kung may aalis ay mayroon ding magbabalik. Sabi nga nila politics is addition. Kapag nagbawas ka ng kasamahan ay nangangahulugan ang panghihina ng iyong political party. Ngunit ito’y isang reyalidad na sa ating sistema ng pulitika, darating at darating ang panahon na ang iyong mga kaalyado ay lilisanin ang iyong partido para sa kanilang sariling interest. Kaya tuloy nasabi nila, sa pulitika walang permanenteng kaibigan, wala ring permanenteng kaaway, mayroon lang permanenteng interest bawat pulitiko.

Kaya sa pagpili ng iyong makakasama sa pagtakbo-from the national to the local office-kailangan mo ang isang matapat at mapagkakatiwalaang running mate. Ito ang naging problema nina Manny Villar at Gibo Teodoro, matagal din silang naghintay bago nakakuha sila ng kanya-kanyang running mate sa pagka bise-presidente. Kapwa nga nilang inawitan si Loren Legarda ngunit isa lang ang naging mapalad sa kanila, si Manny Villar. Finally nakapili din si Gibo ng running mate, kapwa niya guwapo na si Edu Manzano.

Ngunit sa pagtakbong iyan ni Edu ay may kapalit. Nawala sa kanya ang babaeng kanyang minamahal-si Pinky Webb. Magpapakasal na nga lang ngunit ingaw ng pulitika ang kanilang relasyon. Matagal din ang kanilang pinagsamahan at nakapanghihinayang. Ngunit dahil lamang sa tawag ng pulitika naglaho ang isang matamis na pagmamahalan.

Noong una si Ate Vilma nga ang sinusuyo ng administration party Lakas-Kampi-CMD na maging running mate sana ni Gibo ngunit nabigo ang partido ni Ginang Arroyo. Ayon pala ay may balak ang mag-asawang Governor Vilma Santos at former Senator Ralph Recto na lumipat ng partido. Sa LP sila nangibang-bakod. Welcome naman sila kay Noynoy Aquino at Mar Roxas, at sa mga iba pang matataas na pinuno ng LP. At dahil diyan ay naka-line up na rin si kuya Ralph Recto na tumakbo bilang senador sa partidong Liberal.

Sa kasamaang palad hindi naman ito nagustohan ni former senator Sergio “Serge”  Osmena dahil ayaw niyang makasama sa kampanya si Ralph na itinuturing niyang matapat na alagad ni Ginang Arroyo na siyang naging daan upang maisabatas ang E-Vat. Dahil dito ay nagpasyang iwan na lang ng dating senador ang kanyang partido. At least hindi plastic itong si Serge Osmena, ngunit saan naman kaya siya lilipat? Saan naman kaya siya ipapadpad ng kapalaran sa pulitika?

Hindi rin nagustohan ng mga kaanib ni senador Manny Villar na mga taga Party List (Ka Satur, etc.) ang pagsasanib puwersa ng NP at KBL ni Bongbong Marcos. Kinukuwestion nila ito. Hindi pa malinaw kung anong aksiyon ang kanilang gagawin kapag formal nang nagsanib ang NP at KBL. Sa totoo lang ang KBL ay dati namang NP iyan na siyang partido ng nasirang si Apo Ferdie Marcos.

Ay, pulitika. May umaalis, may lumilipat, may bumabalik, may nagkakahiwalay at may nagkakaalyansa. Ay, sayonara, sa ‘yo na lang siya. Puwedi ba?

(My favorite comedy star, aling Dionesia Pacquiao)

Sa mga oras na ito ay natitiyak ko na nasa Las Vegas na ang mga Kongresistang tagahanga ni Manny Pacquiao.  Sabi nga ng Malacanang ay konsensiya na lang nila kung tutuloy pa o hindi pagkatapos ng mga sunod-sunod na bagyong humagupit sa ating bansa. Tutal sariling pera naman nila ang kanilang gagastahin kaya kung ano ang gusto nila, bahala sila.  Kung tanongin ninyo ako kung ako’y naiinggit, aba siempe,  oo naman. Sino bang ayaw masinagan ng kamera at makita man lang ang kahit kina-kalbong ulo ko sa buong mundo.

But this is not being  the case.  Kahit kidlat pa diyan ang itatapat mo kay Manny Pacquiao ay ay tiyak na matatalbogan ito sa ningning ng kanyang katanyagan bilang isang boksingero.  Kaya kahit sinong high ranking official ka pa ng Pinas ay makipag-agawan ka pa ng puwesto makbilang background habang iniinterview si Manny at nakikipagsabayan siya sa inglesan. Win or lose siya sa  kanilang bout ni Cotto, nandiyan pa rin ang kasikatan nitong magaling na pinoy boxer.

Bahala na kayo kay Manny, hindi ako interesado sa kanya. Kay aling Dionesia na lang ako bilang tagahanga. If I say tagahanga ang ibig kung sabihin ay fan.  Kaya kung papayag ang aking paboritong sumisikat na artista na sa aling Dionesia Pacquiao na makipag-showdown kay Imelda Papin ay papanoorin ko siya. Kung maari ay sa ringside pa ako nang aking masilayan ang kaaya-ayang kagandahan ni mama Diony Pacquiao. At palagay ko pati sina pareng Joe at pareng Cocoy ay maaliw sa kanya kapag narinig nila ang kanyang mala-anghel na boses na nanggagaling pa sa langit habang kinakanta niya ang “Together Again.”  Di ba Mer?

Sa sunod-sunod na product endorsement ni Aling Diony, sino ang magsasabing hindi na siya isang celebrity ngayon? Aba huwag ninyo akong kontrahin dahil naka-ukit na sa aking isipan na itong si mama Diony Pacquiao ay magiging isang sikat ding artista at superstar katulad ni Nora Aunor. May ibubuga itong si aling Dionesia sa pag-arte. Natural ang kanyang acting lalo na sa comedy. Tatagal siya igan sa entertainment industry lalo na kung mapapatulog na naman ni Pacman ang dakilang Kuto, este Cotto.

Ngayon pa lang ay nangungulekta na ako ng mga pictures ni aling Diony. Balang araw ang bawat label ng mga produktong iniindorso ni Mrs.  Dionesia Pacquiao ay magiging valuable item na kagaya ng mga dating posters ni MJ.  Kaya nga ay lagi akong nangangarap na kung may bagong CD na siya ng kanyang mga awitin ay bibili si Segundina at aarborin ko naman upang lagi kung pakikinggan araw-araw at gabi-gabi.  Ganyan ko siya kamahal at hinahangaan.

Nasa US na ngayon ang aking paborite star at dalangin ko na sana ay mag-enjoy siya at manalangin ng puspusan para magtagumpay muli ang pambansang kamao ng Pilipinas. Where ever you are aling Dionesia, please remember that there is one fan like me here in the flooded city of  Pasig who keeps on admiring you day by day.

Sana makikita kita uli sa telebisyon aling Diony.  Our joy and inspiration. Mabuhay ka!

Yesterday  Chiz Escudero, the youthful presidentiable, already announced his resignation to his party NPC and ask his supporters to give him time to think on what to do next. Some speculate that this is going to be a kamikazi to the young senator; by bolting out his party he may not have the needed resources and political machinery to run for president. 

Malacanang already announced, now that Chiz Escudero is already free as an eagle, is open to any possibility of Gilbert “Gibo” Teodoro teaming up with Chiz Escudero. Thanks but no thanks,  Chiz already said he is closed long ago of making  any political alliance with the Arroyo’s administration which is nearing its end. NPC however still keeps  Loren as their standard bearer for the  vice presidency because of his political platform and is also open to make alliances with other camps. It is not clear if NPC will be supporting Gibo Teodoro and most likely will join forces with the president’s Lakas-Kampi-CMD. Noynoy Aquino on the other hand said, he want’s to talk also with his uncle Danding if he is interested to join the LP. Everything goes in politics as this say which is a reality more than a mystery.

So, it’s Chiz bidding goodbye now to Loren. Chiz just made himself clear, all he did is just to make him free to think, move, and make decisions without pressure from anybody. He is not in no way bitter to anyone including Loren his supposed to be running mate. Well and good, because in politics there is no permanent enemy as well as permanent friends. What is not possible today may be a reality tomorrow or anytime soon.

And speaking of possibility, has anyone ever thought that there’s going to be a Jobama/Chiz tandem should the Highest Court of the land rules, Erap is not longer eligible to run! Why not, Chiz is with the opposition, his heart and mind is with the opposition and there is no reason he could not run with the opposition. What is not clear however if Chiz is interested to run with Manny Villar (another mystery?). But in most likelihood, if Chiz really made a calculated move in his bolting out the NPC, he could be Erap’s substitute to run for president or Jobama (Makati Mayor Binay) taking Erap’s place and Chiz will be his running mate. If everything is possible in politics, isn’t this going to happen too?

 But Loren is used to being alone now without a partner, in personal life and in politics, and she has no problem running alone for vice-president under the NPC should the party decide not to adopt any presidential candidate.

Sige, magpapicture na lang muna tayo… say Chezzzzzzzzz!

Since former President Joseph Estrada (whose term of office was aborted by elite inspired people power) proclaimed he would be running again for president during the 2010 elections a lot of his supporters expressed jubilation while those against him just raised their eyebrows. Malacanang already expressed their view, he is not eligible to run. Not only that Erap would expect a lot of cases that would be filed against him. He will then spend more time in court depending himself rather than campaigning. That is if COMELEC allows him to run.

It is expected that a lot of camps would gang on him questioning his certificate of candidacy the moment he files it to the COMELEC. Then there’s the court (probably the Supreme Court) to decide if he could run. It is expected that said legal battle would drag on for days and months before the final arbiter makes a decision. So concerned people from the Republic of the Philippines have reason to fear that this would derail the automated election. And nobody but Malacanang, perhaps, would be delighted if such scenario will come to happen. This will give more chance to their bet to win, winning by all means?

But Malacanang folks will surely not be the one to go to court. There are others willing to do it. There is nothing painful to the folks if the presidential election would be delayed. And why not the sitting president would still be the president until a successor lawfully comes. No matter what others may say I am sure Malacanang will not easily succumb to any extra-constitutional means to (without any elected presidential successor) uproot GMA from power. Okay prolong Erap’s agony and see how Malacanang will exploit the situation.

On the other hand, Mr. Asiong Bigotilyo is as prepared as the Boy Scouts in his bid to run for the highest position of the  land thus reclaiming the throne forcibly taken away from him. He is ready for the legal battle because there is a legal basis (according to his camp) he could run for any elected office. He is not bothered with surveys where  Sen. Noynoy Aquino, the brother of Kris and son of Cory, who is ranking high (number one!) in the surveys. He said he is still confident his Erap’s magic and the puwersa ng masa will bring him to power once again! With regards to Malacanang’s warning that he would be flooded with cases in court once he has filed his candidacy he is not afraid and ready to face anybody in court. But how about his health? He said he is physically and mentally capable still; he feels like he is only a 40-year old guy like Chiz Escudero.

Ang Bagyong Si Bigotilyo

Matindi pa sa bagyong Ondoy at Pepeng ang dating nitong si Erap nang kanyang sabihing kakandidato siya sa pagka-pangulo sa lugar kung saan siya ay ipinanganak. Sa Tondo nakilala si Asiong Salonga kaya sa Tondo muli itinaas ang kanyang kamay kasabay ang pangakong muli niyang ibabalik ang puwersa sa masa. Makasaysayan ika nga ang lugar kung saan idiniklara ni Erap ang kanyang muling pagtakbo at pagbabalik sa Malacanang. Ito na ang kanyang huling pagganap sa huling yugto ng kasaysayan ng kanyang buhay!

Minsan ay dito rin isinilang ang diwa ng mapagpalayang rebolusyon sa pamamagitan ng mga anakbayan na pinangunahan ni Andres Bonifacio. Hindi mang Katipunan o Andres Bonifacio si Erap pero muli niyang isinigaw ang mithiing palayain ang bayan mula sa rehimeng Arroyo. Muli niyang ipagpapatuloy ang naudlot na pangarap na pangalagaan at itaguyod ang kapakanan, kapangyarihan, karangalan ng mga maliit. Ang tanong, magtatagumpay naman kaya siya?

Pero ayon sa mga eksperto, naglaho na raw ang Erap’s magic (ni erection wala na nga ba?) at napunta na ang attention ng mga masa sa mas bata pa sa kanyang kakandidato sa pagka-pangulo. Matatalo lang daw iyang si Erap. Hindi raw madaling burahin sa mapa ng Pilipinas ang mga nagawa niyang anomalya (kung mayroon man) nang siya’y natira sa Malacanang ng dalawang taon. Ganon naman pala e… Pero bakit pa hinahadlangan ang kanyang pagtakbo?

Ano ba ang kinatatakutan nila kay lolo Asyong Salonga ha Colegiala girl at Segundina? Dahil ba sa may asim pa itong si ka Asyong Salonga?

Sana ay hayaan na lang po ang taumbayan na humatol. Payagan na ninyong tumakbo si Erap. At kung madapa siya, e di magtatanda na itong senior citizen na papa, di ba Joy?